Home | Spanje/Portugal | Belarus | Griekenland | Turkije | Amerika/Canada | Italie | Mnt Ventoux | koffers | schilderijen

Corsica en Italië 2009

5juli — 787 km. van huis naar camping Lug ins Land-Erlebnis in Bamlach


en dit is nog niet eens alles wat we meenemen..



Vanochtend zijn we om 5:30 uur opgestaan en om 6:07 vertrokken. Het rijden met bagage gaat prima. Ik merk er niets van en heb een lekker steuntje in de rug. Het is heerlijk rustig op de weg, we kunnen goed opschieten. Net na Apeldoorn hebben wevde eerste stop, met een kopje koffie. Het is nog behoorlijk koud, maar de zon schijnt volop. Bij de derde stop hebben we de trui uitgedaan, het wordt warmer en warmer. Het gaat de hele dag voortreffelijk, geen enkele file. Dat hebben we nog nooit beleefd. Om 15:07 komen we op de camping aan. Een keurige camping voor maar € 16 per nacht incl. stroom. Natuurlijk moet Ritske weer de stekker van de stroomdraad wisselen, er zit weer een verkeerde stekker aan. Benieuwd hoe vaak dat moet deze vakantie. Met het tent opzetten is het behoorlijk zweten, dus eerst maar eens lekker douchen, daar knap je van op. Daarna zijn we naar het terras gegaan en hebben daar een pint bier gedronken en bij de tent een tukkie gedaan. Dat wil altijd heel goed na een biertje. Tegen zevenen heb ik de meegebrachte noedels klaargemaakt. Smaakt prima. De lucht begint te betrekken en we horen het al rommelen. Het duurt dan ook niet lang of de eerste spetters vallen. Om 7:45 uur zijn we binnen gaan zitten vanwege de regen. Hopelijk valt het mee.

6juli - 510 km. van Bamlach naar Genua

De hele nacht is het buiig weer. De laatste bui valt om 6:00 uur. Gelukkig is het droog als we inpakken, dat scheelt. Alhoewel de tent is wel kleddernat en vannacht slapen we in Genova in een hotel. De tent wordt niet eerder weer droog dan op Corsica, t’is niet anders. We gaan om 9 uur welgemoed op pad, maar we moeten direct weer stoppen, want de vignetten voor Zwitserland moeten nog op de motoren geplakt worden. Bij de grens van Zwitserland worden we uit de rij gepikt, want we hebben de vignetten met plakband op onze schermen geplakt en dat mag niet. Ze moeten er echt op geplakt worden. Dat doen we dus maar. De lucht gaat steeds meer betrekken. Na iedere tunnel denk ik, het zal wel opknappen, maar het tegenovergestelde is waar. Het begint te regenen. We zoeken een café op en drinken eerst een bakje. Het regent nog steeds, de regenpakken maar aan. Vlak voor de Gothardpas is het weer droog, maar we houden het regenpak toch maar aan, want we weten niet hoe koud het boven is. Het is een prachtige pas, veel leuke bochten. We komen nog een paardentram tegen, maar we kunnen zo snel geen plekje vinden om te stoppen. We stoppen wel bij een parkeerplaats met sneeuw.



Daar moeten een paar foto’s van gemaakt worden. Na de Gothardpas wordt het snel warmer en kan het regenpak weer uit. Het rijden gaat voortreffelijk en al snel zijn we bij Milaan. Na Milaan richting Genova. We stoppen weer even om iets te drinken, hier zijn overdekte parkeerplaatsen, net zoals in Spanje. Het is dan ook behoorlijk warm. We zijn net weer op weg, als ik ineens Ritske zijn portemonnee door de lucht zie vliegen. Snel stoppen en proberen te redden wat er te redden valt. Gelukkig gebeurt het net bij twee wegwerkers. Eentje raapt de portemonnee op en zoekt zelfs het kleingeld van de straat. Er waait nog een tolticket weg en daar zet hij direct zijn bezem op. Ik wil hem een paar euro geven voor de moeite, maar dat wil hij niet hebben. Alles zit er verder nog in, is dat geluk hebben. Verder maar weer. De snelweg waar we nu op rijden is zeer bochtig. Eigenlijk net een bergpas, maar dan in snelwegvorm. In Genova vinden we al snel het hotel. De motoren kunnen we rond een pleintje gewoon op straat parkeren, tussen alle andere scooters en motoren.

  

We krijgen een prachtige kamer, met airco, die is ook wel nodig. Na een douche gaan we een blokje om en even uitpuffen op een terras.
Een terras verder eten we een pizza. Natuurlijk willen we ook een wijntje bij de pizza drinken, zo goedkoop de pizza is, zo duur is de wijn, 22 euro de fles. Na het eten lopen we nog een blokje en bekijken we de achterkant van het hotel ook even. Dit ligt aan een doodlopend straatje. Er komt een echtpaar naar boven lopen en ze vragen waar we naar kijken. Dit is het raam van onze hotelkamer (het raam zit er zeer slecht onderhouden uit). De vrouw zegt: dat ziet er niet zo mooi uit, het zal je kamer maar zijn. Wij weten wel beter.

7juli — km. van Genua naar Ghisonaccia, camping Arinella Bianca

Vanochtend zijn we om 6:15 opgestaan, de derde dag op rij vroeg uit bed. We moeten om 7:30 al bij de boot zijn. Eerst de motoren ophalen en de bagage uit de bagageruimte halen en weer opladen. Jammer genoeg is het restaurant voor het ontbijt nog niet open, dus we zijn zonder ontbijt naar de boot gereden. De haven is heel moeilijk te vinden, ondanks de garmin. Die brengt ons naar het kantoor van moby lines i.p.v. naar de haven. Gelukkig wijst iemand ons de juiste richting. Bij een stoplicht weten we weer niet welke kant we op moeten, maar een lokale motorrijder wijst ons de juiste richting. He, he, eindelijk zien we de haven. Daar staan vier bootmaatschappijen op een bord, maar geen moby lines. Eerst maar eens vragen. Ja die kant op en eindelijk zien we een bordje Bastia, dat moeten we hebben. Aansluiten in de file voor de
 boot.

 

 

Op het terrein voor de boot mogen we naar voren rijden en als eerste de boot oprijden. We moeten helemaal aan de kant parkeren. Daar hangen touwen om de motor vast te zeil en. We hebben zelf spanbanden meegenomen, we kunnen de motoren goed vastzetten. Daarna gaan we naar het passagiersdek. Eerst maar een bakje met een croissant. We zitten op een bankje en als er niemand naast ons komt te zitten, gaan we lekker liggen. We lezen wat en dommelen wat en zelfs een poosje echt geslapen. Ritske wordt een beetje zeeziek van het lezen, niet erg gelukkig. We mogen ook als eerste weer van de boot af. Richting het zuiden maar. Druk dat het is in Bastia met al die mensen die van de boot komen. Wij willen ergens in het midden van Corsica een camping zoeken. Ik heb er twee uitgezocht. Helaas zijn dit geen leuke campings. We komen bij een hele grote en die staat mij niet aan. Nog een paar kleine campings bekeken, maar die zijn ook niets. De garmin naar een camping laten zoeken in de buurt en daar maar heen. Deze lijkt leuk, is ook leuk, maar gigantisch duur. 43,50 per nacht, zo duur hebben we nog nooit gestaan. Het is niet anders, het is vakantie. We doen het toch maar. We zweten ons weer te barsten, Ritske veegt zich het zweet van het hoofd en raakt een beetje te hard zijn bril, kapot. Morgen eerst maar een opticiens opzoeken. 0 ja nog vergeten te vertellen. In Duitsland was ik het mes van Ritske zijn vader kwijt, weer gevonden in een ander vakje, Op de boot ben ik mijn handschoenen kwijt. We denken dat ze gestolen zijn, want ik denk dat ik ze tussen het scherm heb gepropt. Op de camping vind ik ze weer terug in de tanktas. Alles weer terug gevonden. Vanavond heerlijk gegeten in het restaurant van de camping. Nu nog een bakje koffie, verhaaltje typen en dan slapen. Morgen gaan we een terrasje pikken met Jan (collega van Ritske) en zijn vrouw. Die zijn ook op vakantie op Corsica.
 

8juli — 126 km. van Ghisanaccia naar Porta Vecchio

Vanmorgen heerlijk uitgeslapen, nou ja tot half negen. Na het ontbijt eerst maar eens alle vieze kleren gewassen. Natuurlijk is er weer geen stop voor de afvoer. Ritske heeft een plastic zak op de afvoer gehouden. De kleren zijn weer schoon en fris. Daarna een bakkie gedaan en naar het strand gegaan. Heerlijk water, niet te koud of te warm. Bij het strand is ook een stuk gras met struiken. Eerst even in de zon opdrogen en dan weer snel in de schaduw. Het is veel te heet om in de zon te liggen.
Om 2:00 uur zijn we richting Porto Vecchio gegaan om Jan en Garry te ontmoeten. Het is een dik uur rijden.

 

Jan staat ons al op te wachten bij een terras in de haven. We hebben gezellig zitten kletsen. Toen we wilden afrekenen hoefden we alleen het laatste rondje te betalen. Dat was ons veel te gek natuurlijk, de ober komt terug met een nieuwe rekening. Die is volgens ons nog veel te laag, maar 30 euro, terwijl we drie rondjes hebben gehad en Jan en Garry nog een rondje voordat wij er waren. We hebben onze best gedaan, eigen schuld dikke bult. We nemen afscheid en rijden weer terug. Het is gigantisch druk op weg. Toen we op het terras zaten hebben we al rook van een bosbrand gezien. Nu zien we drie blusvliegtuigjes vliegen en de brand smeult nog na. Hopelijk is het niet een al te grote brand geweest. Eindelijk komen we weer in Ghisonaccia aan. Nog boodschappen halen en daarna terug naar de camping.
 

9juli — 179 km. rondje 1 op Corsica

Vanochtend hebben we de kaart gepakt en een route uitgezet. Het wordt een rondje van 179 km. Het eerste stuk is een wit weggetje op de kaart. Het is idd heel smal met scherpe bochten. Ritske vindt dit geen leuke wegen, te smal. We komen langs een restaurantje, daar gaan we koffiedrinken.
 




Er loopt iemand op het terras en die vragen wij om koffie. Blijkt het een klant te zijn. Hij spreekt Engels, zodat we kunnen met hem praten. Hij vertelt van alles over Corsica, wat we moeten gaan zien. Over de route van vandaag geeft hij ook tips. Het blijkt allemaal te kloppen. Hij waarschuwt ons voor wegopbrekingen en dat we voorzichtig moeten zijn. Iedere dag staan er (dodelijke) ongelukken in de krant. Wij rijden voorzichtig, doen we altijd al. In een klein plaatsje gaan we picknicken. Gisteren hebben we heerlijke worst gekocht, smaakt prima op een stuk stokbrood. We zitten tegenover een heel oud huis. Komt er een oud vrouwtje naar buiten. Ze wil heel graag met ons praten, ze spreekt alleen maar Frans en dat kunnen wij nou net niet, jammer We komen langs de rivier waar de klant ons van vertelde. Het is er gigantisch druk. Wij gaan maar niet naar beneden klauteren, ik wil mijn benen graag heel houden. Nog een stukje verder zien we koeien op de weg. We zijn er al een aantal tegengekomen, maar die konden we zo snel niet fotograferen. Deze staan prachtig op de foto.


Er loopt veel vee los, vooral koeien en varkens en een pony. We beginnen ‘m zo langzamerhand te knijpen, want mijn benzine is bijna op. En er komt maar geen pomp. We vinden niet eerder een pomp dan aan de doorgaande noord-zuid weg. Poeh dat was wel even billenknijpen. Er gaat 17,5 liter in mijn tank. Nog anderhalve liter over, daar kom je niet erg ver mee. Gelukkig net gered, voortaan eerst tanken, voordat we de bergen in gaan. Weer naar de Casino voor boodschappen en terug naar de camping. Daar zijn we nog even de zee in geweest. Toen ik er uit wilde gaan, werd ik tot twee keer toe omver geworpen door de golven. Dikke pret.


10juli — 156 km. rondje 2 op Corsica

Gisteravond hebben we ook weer wat beleefd. Liggen we net te slapen, beginnen ineens de chatterboxen geluiden te maken, klaarwakker dus. Waarom die dingen lawaai maken weten we niet, daarna toch nog lekker geslapen. Ondanks dat het een grote camping is, is het
‘s nachts heerlijk rustig. We gaan vandaag de raad van de Corsicaan, die we gisteren bij het koffiedrinken hebben ontmoet, opvolgen. We gaan vandaag naar gorges de la Restonica. De heenweg gaan we via kleine wegen. Natuurlijk gaan we ook ergens weer een bakje halen, vandaag is dat in Vèzzani. Heerlijk koffie gedronken. In Corte vinden we al snel de afslag naar Restonica. Een hele mooie smalle route, het is er verboden voor campers, een auto en een camper kunnen elkaar niet passeren.

 

Aan het einde van de route moeten we 2 euro per motor betalen om te parkeren. We lopen een stukje en gaan aan de rivier picknicken. Schitterend uitzicht. Terug weer dezelfde weg, smal en zonder vangrails, rustig aan dus. We gaan ook even in het centrum van Corte kijken. Dit stadje ligt letterlijk in het centrum van Corsica. We hebben even lekker op een terras gezeten. Ook hebben we gezocht om een speldje voor op het spijkerjack, die hebben ze niet. Wel verkopen ze geborduurde stickers, die heb ik gekocht, naai ik thuis wel op het jack. Via een grote slingerweg zijn we teruggereden. Nog even naar de Casino voor boodschappen en daarna nog lekker gezwommen en op het strand gelegen Na dit stukje gaan we een lekker wijntje drinken, de Corsicaanse wijn smaakt heerlijk.
 

11juli — 81 km. rondje 3 op Corsica

Gisteravond hoorden we muziek van het podium/restaurant komen. We gaan natuurlijk even kijken. Er wordt een hele show opgevoerd met de jeugd van de camping. We hadden ze al een paar dagen zien oefenen als we naar het strand liepen. Een Marokkaans/Afrikaans type leert de jeugd allerlei dansen. Ze zijn allemaal heel mooi aangekleed en geschminkt. Het is echt leuk om naar te kijken. Je weet dat het gespeeld wordt door de campingjeugd, maar anders zou je zeggen dat er een professionele show wordt gespeeld. Heel leuk om naar te kijken. Vanochtend heb ik een klein rondje uitgezet, we hadden geen zin in een grote route, maar wilden toch even weg. Eerst gaan we het dorp even bekijken, hadden we nog niet gedaan. Om 12:30 uur gaan we op pad. He wat raar, deze weg hebben we twee dagen terug ook gereden. Misschien komt er zo een afslag. Nee dus. Als we in een dorp aankomen en daar weer een gekke afslag moeten nemen zoals de vorige keer, komen we er achter dat er iets niet klopt. Wat blijkt, heb ik de verkeerde route aangeklikt. Maar weer terug. Na 9 km. komen we op de juiste route, oeps foutje! Als we weer op de camping zijn drinken we wat en doen een tukkie. Daarna nog weer even naar het strand, moet ook iedere dag even, vooral als het zo dichtbij is. We denken dat we morgen maar een rustdag houden, maandag gaan we naar Sardinië en vervolgens naar Italië.

12juli —0 km. — rust en stranddag

Vandaag heerlijk lui geweest, lekker uitgeslapen. Dat was ook wel nodig, want vannacht was de disco ergens in de buurt wel heel erg hard. We hebben de oordoppen maar ingestopt en zijn weer in slaap gevallen. Na de koffie zijn we naar het strand geweest, best heet daar zo midden op de dag. Na een uurtje maar weer terug, anders verbranden we levend. Na de lunch hebben we in de schaduw bij de tent gezeten en daarna nog even naar het strand geweest. Het zeewater is heerlijk van temperatuur. Morgen gaan we naar Sardinië.

13juli — 145 km. — van camping Ariëlla Bianca naar camping Villaggio in Cugnano op Sardinië + 16.5km per boot

Om 7:00 uur zijn we opgestaan en alles ingepakt. Om 9:00 vertrekken we richting Bonefiaccio om daar met de boot naar Sardinië te gaan. We zijn ruimschoots op tijd, maar je weet het maar nooit met die akelige drukke weg naar het zuiden. Aan de haven drinken we in een groot café een bakje koffie met een croissant. We kunnen op een bankje lekker in de schaduw wachten. De boot ligt er al, maar wordt nog schoongemaakt. Een kwartiertje voor het inschepen gaat de purser nog even lekker van de zon genieten. 





Eindelijk mogen we op de boot. We willen de motoren weer met sjorbanden vastzetten, maar dat hoeft niet volgens de bootsman. Hij doet het zelf. We maken kennis met twee Griekse motorrijders, zij blijven wat langer op Sardinië dan wij.    

 





Na 50 min, zijn we al op Sardinië en gaan richting Olbia. Op weg naar Cugnano rijden de Grieken ons voorbij. Het is maar een klein stukje rijden naar de camping. We zetten de motoren een stukje uit elkaar en spannen de tarp er tussen. Zo gaan we vannacht slapen, anders duurt het veel te lang om morgenochtend alles weer op te ruimen. We moeten al om 7:30 uur bij de boot zijn. De camping blijkt ook een zwembad te hebben, we gaan maar even een baantje trekken. Als we bij het zwembad aankomen valt onze mond bijna open van verbazing, een kolosaal zwembad van 50 meter en twee ronde speelbaden.



Geweldig. We frissen lekker op. Om 8:00 gaat het restaurant open, we hebben best wel trek. Een tafeltje naast ons zit een vrouw van onze leeftijd alleen te eten. Na het eten nodigen wij haar uit voor een drankje. Het blijkt een Duitse te zijn uit de buurt van Maagdenburg. Ieder jaar maakt ze alleen een reis, vindt ze heerlijk. We zitten gezellig na te tafelen. Dan maar proberen of we kunnen slapen in ons provisorisch tentje.

14juli — 79 km. — van camping Villaggio naar camping Parco del Lago in Bracciano — Italië + 227 km per boot

Wonder boven wonder slapen we ook nog redelijk, we zijn wel vroeg wakker en staan om 6:20 op. Om 7:00 rijden we richting haven. Ritske heeft de route al in de garmin staan, moet goed komen. We gaan echter niet naar Olbia, maar naar golfo Aranca Daar aangekomen zien we al snel een bord met Chivitavécchia. Alleen de boot waar we mee zouden moeten gaan is niet van Moby Lines, maar van Sardiennes Ferry’s. Oeps, verkeerde haven, we moeten in Olbia zijn. Snel weer terug. We vinden daar redelijk snel de haven en zijn maar 10 min, te laat. We mogen direct naar voren rijden en nog geen kwartier later staan we op de boot. Deze keer duurt de overtocht 5 uren.


 
In Italië is het net zo warm als op Sardinië. We rijden naar het meer van Bracciano en daar vinden we direct een schitterend plekje op de eerste camping. We staan direct aan het meer. Na het tent opzetten en douchen krijgen we een kaart van Rome van de receptie en vertelt ze ons ook allerlei interessante dingen in de omgeving, kunnen we een leuke toer maken. Geweldig. Morgen gaan we naar Rome. Het moet daar op het ogenblik erg heet zijn hoorden we van twee dames uit Rome die naast ons op de boot zaten. ‘s Avond belt Jan Dijk nog even die vertelde dat er een weeralarm is afgekondigd Rome en ten zuiden daarvan, zo heet is het er. We zullen we zien, vorig jaar was het in Barcelona ook 40 graden.

 l5 juli—0 km.—naar Rome

Vanochtend om 7:30 opgestaan en snel ontbeten, want om 8:30 gaat de bus richting Rome. Er gaan veel meer mensen van de camping richting Rome. We hebben al een treinkaartje bij de receptie gekocht, we kunnen na het afstempelen zo de bus en de trein in. We stappen uit bij het station dicht bij de St. Pieter. Een stel van de camping gaat met ons mee.

 
Eerst drinken we op een terrasje een kopje koffie en het is niet eens duur, 2,50 per bakkie. We komen aan op het St. Pieterplein. Een gigantisch plein. Als we de St. Pieter willen bekijken moeten we aansluiten in de rij. We krijgen een heuse controle, want je komt in Vaticaanstad.



De tassen gaan door een detectieapparaat en zelf moeten we door een poortje lopen. We komen ondanks de rij redelijk snel binnen. Wat een gigantische kerk, het is de grootste van de wereld. We kijken ons de ogen uit, zo’n mooie kerk hebben we nog nooit gezien.

      

Het is gebouwd op de graftombe van Petrus en werd in 1506 gebouwd. De St. Pieter is 136 mtr. hoog. Na de kerk gaan we de graftombes van alle pausen bekijken. Ook het graf van de laatste paus zien we. de andere campinggasten en wij gaan nu uit elkaar, want zij willen het museum nog bekijken en wij andere dingen. We nemen de bus richting het Colosseum. Op weg naar het Colosseum komen we allerlei opgravingen tegen,zeer indrukwekkend.



 
Het Colosseum is heel groot,er konden vroeger 50.000 bezoekers in. Daarna lopen we naar de Trevi Fontein.



Deze fontein krijgt zijn water via een heel oud aquaduct van het meer bij onze camping. Ook gaan we de Spaanse trappen nog bekijken. Hierna vinden we het voor vandaag genoeg, ik heb nogal last van de warmte. Bij de Spaanse trappen is een metrostation. Daarna in de trein naar Anquilla. Alleen stopt de trein één station eerder en moeten we overstappen. Oei nu missen we de bus naar de camping, dat betekent anderhalf uur wachten. Eerst proberen we te liften en bij een benzinestation stopt iemand en we mogen meerijden. Alleen zijn wij vergeten waar de camping ligt. Wachten op de bus dus. We doden de tijd met wat drinken en eten. Volgens de timetable stopt de bus bij het station. Als we weer een buschauffeur vragen, zegt hij dat de blauwe bus bij de volgende bushalte stopt. Wij snel daarheen lopen, puf puf hij is nog niet, gelukkig. Om 18:15 komt eindelijk de bus. Achteraf blijkt dat we wel met die man mee hadden kunnen rijden, de camping ligt de route die hij moest gaan. Pech dus. Op de camping aangekomen eerst lekker douchen en een anderhalve fles water leeg drinken. Tijdens het water drinken komt er ineens een zwanenechtpaar met drie jong de wal oplopen.Oei ze komen wel erg dichtbij, op een meter afstand. We ritsen de tent dicht en gaan uit eten in het restaurant van de camping, hebben we wel verdiend.


16juli—79 km. — klein rondje gemaakt

We slapen eerst lekker uit vanochtend, na alle indrukken en vermoeienissen van gisteren. Ik heb nog steeds last van één knie, vandaag maar niet te veel lopen. Na het ontbijt moeten er hoognodig kleren gewassen worden, drie plastic zakken vol. Het is vandaag behoorlijk warm, we zitten lekker in de schaduw van de bomen. Opeens horen en zien we een helikopter boven het meer vliegen. Blijkt dat ze aan het oefenen zijn, drenkelingen uit het water te halen. Heel leuk om te zien. Na de lunch gaan we een klein blokje om, naar een aantal plaatsen die de receptioniste ons heeft verteld. Het is héél erg warm. We zitten in een hittegolf van Rome en omgeving. Het is 40 graden. De wind is gewoon warm aan je gezicht, zelfs heet. Soms doet het gewoon pijn. We zien een kleine waterval en een stukje verderop een stadje gebouwd op een rotspunt.

  

Het lijkt net of gaan de huizen eraf vallen. Vlak voor het stadje is een terras, daar eerst maar wat drinken. We hebben al weer dorst. Vanaf het terras kunnen we precies het stadje fotograferen. We drinken ieder een cola en een halve liter water. Een Italiaans stel dat naast ons zit te eten biedt ons een half karafje wijn aan, helaas moeten wij nog rijden en kunnen we dat niet aannemen. Toen ze hoorden dat wij op de motor waren snapte ze het wel. We maken de toer af en doen daarna boodschappen in Anguillara en snel weer naar de camping in de schaduw. Zitten we weer voor onze tent van het uitzicht te genieten,komt er een watervliegtuig oefenen op het meer, water scheppen en weer lozen. Volgens ons zijn alle hulptroepen in opperste paraatheid i.v.m. de hittegolf.

17juli —172 km. — naar de Etrusken

We hebben vannacht geslapen als een blok. Of dat nu komt van de hitte of dat Rome ons nog in de benen zit. We zijn vanochtend lekker uitgerust en het waait een beetje, heerlijk. Het wordt volgens de buren nog heter dan gisteren, met een beetje wind is het wel uit te houden en anders moeten we de bergen maar in. We besluiten om naar de ruïnes van de Etrusken te gaan. Omdat Ritske een afslag mist, rijden we er anders heen dan gepland. Dit is helemaal niet erg, want het is een schitterende route. Als we er bijna zijn, zien we een oude Romeinse brug denken we. Het blijkt een aquaduct te zijn uit 1720 en het is twee lagen hoog.

 

Een paar kilometer verder zijn de resten van de Etrusken. We zijn benieuwd wat we aantreffen. Het lijkt niet zo bijzonder van buiten en we moeten ook nog 6 euro entree betalen. Het is een vrij groot terrein met allemaal vreemde gebouwtjes.



 


Nu blijkt dat we in die gebouwtjes met een trap naar beneden moeten en daar zien we de resten van de graftombes van de Etrusken met allemaal mooie beschilderingen. Heel interessant om te zien. We zijn blij dat we er heen gegaan zijn. Via een andere route rijden we weer terug, kunnen we nog even lekker ontspannen op de camping: een pilsje en een tukkie.

18juli —32 km. — rondje om het meer

Vanochtend werden we om 7:00 al wakker van de wind. De mistral is opgestoken en het waait heel erg hard. Er staan witte schuimkoppen op het meer. De surfers vinden het prachtig en genieten volop. Wij hebben vandaag niet veel op het programma, want morgen vertrekken we richting Toscane. We zouden eerst bij Jan en Trix op bezoek, alleen vertrekken die morgen richting Zwitserland, dus missen we elkaar net. Een voordeel heeft de mistral wel, het is lang zo heet niet meer. We zitten bij het meer in de zon en drinken een bakkie op het terras. ‘sMiddags gaan we een rondje om het meer rijden.

 

Als we weer thuis komen, komt Elena (receptioniste) bij ons en zegt dat we eventueel wel langer op ons plekje kunnen blijven staan, want de reserveringvoor onze plaats gaat niet door. We besluiten om tot dinsdag te blijven en gaan morgen nog een dag naar Rome. De mistral waait nog steeds als we eten moeten koken, we koken maar in de voortent. Heel voorzichtig en zonder onverwachte bewegingen gaat dit prima. ‘s Avonds zitten we ook binnen in de tent, want het wordt te koud om buiten te zitten met die wind, benieuwd hoe lang en hoe hard het blijft waaien.

17juli —31 km. — naar Cesano gereden en met de trein naar Rome

We gaan vandaag weer naar Rome, maar i.p.v, met de bus vanaf de camping gaan we met de motor naar het station in Cesano en stappen daar op de trein. We rijden geheel tegen onze principes zonder beschermde kleding. Die passen niet in de topkoffer en om nu in het complete spijkerpak in Rome te lopen is ook niets, vandaar. We rijden met de trein en daarna de metro naar het centrum van Rome.Daar bezoeken we nu de binnenstad met zijn oude gebouwen en kleine straatjes.

   

Vooral het Patheon is indrukwekkend. De koepel is van gegoten beton en is al 2000 jaar oud en nog geheel intact.



De omtrek en de hoogte van bol is 43,3 mtr, zodat als er nog een halve bol onder geplaatst wordt het een complete perfecte bal vormt. In het midden van de bol is een opening, als het regent valt het water binnen op de marmeren vloer. De vloer loopt af, het water komt zo in een goot. We hebben ook nog een kerk bekeken, de deur stond open. Welke kerk het was weten we niet, maar hij was wel heel mooi. We hebben heel  veel gezien, zeer indrukwekkend.





Natuurlijk hebben we nog lang niet alles gezien, maar ja ik kan niet zo lang lopen. Met de metro en de trein zijn we weer terug gegaan. Maar goed dat we de motor in Cesano hadden gezet, want de trein stopte daar weer en ging niet naar Anguillara. Nu waren we zomaar weer op de camping. Eerst maar even een lekker koud pilsje gedronken en het traditionele tukkie gedaan. We gaan vanavond weer in het restaurant van de camping eten. We bestellen deze keer vis. 0 jee, wat een teleurstelling. Ritske krijgt Gamba’s en gekke rondjes vis, helemaal niet lekker. Hij had volgens ons ook iets anders besteld, maar de ober zegt van niet. De patat is koud, dat kan de ober niet ontkennen. We krijgen gelukkig wel nieuwe patat. Ik heb een bord met wel 150 kleine visies. Er staren mij 150 paar oogjes aan. Wat dit is, ik weet het niet, maar eens proeven. Hmm, ze smaken niet eens gek. Mijn bord heb ik zomaar leeg. Ritske eet zijn nieuw bord met patat maar op. De eigenares van het restaurant komt langs en vraagt wat er mis is. Heeft hij toch niet de juiste bestelling gekregen, oeps. We krijgen een bakje koffie van de zaak en hoeven het gerecht van Ritske niet te betalen.
 

18juli —9 km. — alleen naar het dorp voor boodschappen voor de rest lekker geluierd op de camping

De titel zegt het al we hebben vandaag niet veel gedaan. Heerlijk uitgeslapen en lekker niets gedaan. Ja, van de zon genieten. We zijn het meer in geweest, ontzettend helder water. Zelfs zo’n klein visje zien zwemmen waar ik gisteravond zoveel van gegeten heb. Het was vandaag heerlijk weer. Om 15:30 begon het te waaien, de surfers en de zeilers kunnen weer los. We hebben gehoord dat de Olympische zeilploeg van Italië op dit meer oefent. Het meer is eigenlijk perfect rond en 8 km. in doorsnee. Morgen gaan we naar de camping van Sergio, we hopen dat we daar ook zulk mooi weer hebben. Zo hebben we de dag doorgebracht en ook gezwommen in het meer!

19 juli— 579 km. — van Lago di Bracciano naar Lago d’Idro

Vanochtend, zoals gewoonlijk als we verhuizen, om 7:00 opgestaan. Om 8:00 hadden we alles al ingepakt, eerst maar even brood halen. Het echtpaar van de winkel vraagt of we morgen ook weer brood willen, helaas niet want we vertrekken vandaag naar het noorden. We krijgen beide een hand van haar en ze wenst ons een goede reis. We hebben een heerlijke tijd op deze camping gehad. Prachtig meer en zo dicht bij Rome, een camping om te onthouden. We moeten eerst zo’n 50 km. kronkelen voordat bij de autostrada komen. Nu kan het gas open, want we moeten 470 km de autostrada volgen en je mag in Italië 130 rijden op de snelweg. Het gaat prima, eigenlijk geen file, zo nu en dan een stukje langzaam rijden vanwege een afslag of wegwerkzaamheden. We schieten lekker op. Als we bij Brescia van de autostrada afgaan hoeven we pas te betalen. Niet zoals in Frankrijk, waar je om de haverklap voor een tolpoort staat, ideaal. Vanaf Brescia rijden we over een nieuw stuk weg met allemaal tunnels, we hoeven niet door Brescia, dit scheelt ook weer. Zelfs de weg naar het Idro-meer is gedeeltelijk vernieuwd en het meer staat nu goed aangegeven. Om 4:00 zijn we al bij Sergio op de camping.





Hij herkent ons ogenblikkelijk en vindt het heel leuk dat we er weer zijn. We krijgen een plekje op het grote veld, maar dat hadden we al verwacht. We treffen 'opa' en Trix. Als we de tent hebben staan gaan we ons douchen en inschrijven en daarna een heerlijk koud pilsje drinken op het terras. We lopen via het meer en ons oude straatje weer terug en treffen daar Jaap.



We zitten even gezellig bij hen te keuvelen. Daarna gaan we op het terras eten. Sergio heeft nu twee Italiaanse meisjes in dienst, één ervan spreekt Engels en neemt de bestelling op, de ander mag het eten komen brengen. We eten heerlijke spaghetti met salade en een zalig toetje. Nog een kop koffie na, Sergio schenkt echte lekkere Italiaanse koffie. Voor 30 euro zijn we klaar, niet duur. We vinden het heel leuk om weer op Idro te zijn. ps. Met onze kinderen zijn wij jaren op vakantie naar het Idromeer geweest. 

20 juli —4 km. — naar de markt en naar het strand op de camping

Vanochtend gaan we traditiegetrouw naar de markt in Crone. We kopen van alles: een Italiaanse koffiepot, een jurkje en een spuit voor de waterslang thuis. Daarna hebben we een kip bij de slager besteld voor vanavond en vanmiddag hebben we lekker lui op het strand gelegen, nou ja gezeten, want de kiezels zijn wel erg hard om op te liggen. Ik ben met Jaap een stukje wezen varen op het meer. Officieel mag je een buitenboordmotor van 10 pk hebben. Jaap heeft er eentje van 9,9 pk, maar hij heeft hem opgevoerd tot 15 pk. Snoeihard gaat het bootje, je moet je goed vasthouden, anders val je er uit. Prachtig ging het. Vanavond heerlijk kip gegeten en de nieuwe koffiepot uitgeprobeerd. De koffie was veel te sterk, dus nog wat water gekookt en dat erbij gedaan. Het is nog even uitvinden hoe de verhoudingen moeten zijn, maar we hebben in ieder geval weer hete koffie.

21 juli - 105 km. - naar val Tremalzo

Het is vanochtend voor de laatste keer wasdag. Niet meer wassen vind ik niet erg, maar wel dat onze vakantie bijna afgelopen is. Maar ja aan alles komt een eind. We drinken eerst nog een bakkie heerlijke koffie uit ons nieuw koffiezetapparaat. Daarna gaan we op pad. Het is een schitterende route, allemaal bochten en tornanti's. Prachtig. We bereiken de top die op 1702 mtr. ligt, waar we het Gardameer kunnen zien liggen. Ik hoop dat we ook het Idromeer kunnen zien, maar dat is niet zo. We drinken een bakkie op de top en gaan weer terug. We kunnen er niet een rondje van maken, want de route naar het Gardameer is onverhard en verboden voor motoren. Een Oostenrijker vertelt dat hij een jaar of 10 terug wel met de motor vanaf het Gardameer omhoog was gereden en dat aan het eind de politie hem opwachtte. Ze mochten ieder 15.000 lire boete betalen.



Op een mooie picknickplaats gaan we picknicken. Daarna rijden we terug naar de camping. We zitten nog heerlijk bij het meer. Het is veel warmer dan gisteren, we zoeken nu de schaduw op. 's Avonds gaan we uit eten bij het motorcafé aan het meer, we eten een heerlijke pizza. Kortom het was een leuke dag .

22 juli - 50 km. - pas omhoog gereden direct na Anfo gereden

Vandaag na het ontbijt twee lekkere kopjes koffie gedronken en om een uur of twaalf zijn we vertrokken. Ik wou graag de pas, die direct na Anfo begint en die Hilbert al een keer gefietst heeft, nog een keer rijden. Het is een vrij smalle pas met echte krappe haarspeldbochten, een goede oefening. Het gaat me uitstekend af, helemaal naar boven gereden zonder een voetje aan de grond. Naar boven moet in de tweede versnelling en naar beneden zelfs in de eerste. We hebben boven (1 500 mtr) een bakkie gedronken. Toen we daar zaten reden er een scooter en een motor door. Dat kunnen wij ook denken wij. Het begin gaat goed, daarna moeten we door een donkere tunnel met veel stenen. Maar de weg blijft eigenlijk goed begaanbaar, tot 200 mtr na de tunnel, daar begint het echte onverhard, keren dus en dezelfde weg weer terug. In het dorp zitten we nog even aan het meer te wachten tot drie uur,want dan gaan de winkels weer open. Het vlees mag ik bij de buurvrouw in de koelkast leggen. We gaan voor de laatste keer naar het meer, want morgen vertrekken we echt richting huis. Het is vandaag best wel warm en wat benauwd. Volgens de krant kan er vanavond een bui vallen, hopelijk gaat het goed. Nu ik dit zit te typen hebben we al voorzorgsmaatregelen getroffen, want de lucht is inktzwart en het begint te onweren. Volgens de Belgische overbuurman komt de wind uit de goede hoek en gaat de bui net bij ons langs. Afwachten maar.

23 juli - 531 km. - van lago d'ldro naar Bamiach

De overbuurman heeft geen gelijk gekregen, een kwartiertje later begint het te onweren, de lucht is constant verlicht. En ja hoor daar begint het te regenen, te hozen met behoorlijke windvlagen. Bah, moeten we morgen nat inpakken. Na anderhalf uur is het weer droog, alleen de boom waaronder we staan drupt nog uren na. Als we 's morgens opbreken, is alles heel vies en nat. Het plastic moeten we zelfs afspoelen, de modder is gewoon tussen het plastic en het grondzeil van de tent doorgelopen. We nemen afscheid van Sergio en zijn vrouw en van Trix (Jaap ligt nog in bed). Om half tien gaan we op pad. De Garmin leidt ons via een andere weg naar Brescia, maar wel heel leuk. Op deze pas komen we allemaal porsches en een paar andere gepimpte merken tegen. Er is vast een rally bezig. AI snel zitten we op de autostrada. Vlak voor Milaan moeten we betalen, na Milaan weer en stukje daarna weer. Het schiet voor geen meter op. Voor de grens van Zwitserland staat en file, wij rijden er tussendoor. Voor de Gothard staat een file van 10 km. Wij er weer tussendoor. Vlak voor de tunnel gaan we de pas op. Zelfs op de pas is het druk. We stoppen bij het eerste parkeerterrein om de truien aan te doen, het wordt koud.

Bijna boven is een panoramaterras.


Schitterend uitzicht en hele lekker bratwursten. Ook scoor ik een pin-up speldje van Zwitserland, weer één erbij. We rijden weer door en komen zo weer op de snelweg. Wat is Zwitserland eigenlijk een rotland om door te rijden, 101 tunnels en daar mag je maar 80 rijden en dan weer een stukje 100 en een piepklein stukje 120. Het schiet werkelijk niet op. Eindelijk rijden we Duitsland binnen en hebben we nog maar 500 km gereden en is het al bijna vijf uur. We gaan maar weer naar Bamiach, naar de camping Lug ins Land. Nu zitten we te bibberen voor de tent, wat is het hier een stuk kouder. Blij dat we zover weg zijn gegaan.  

24 juli - 410 km. - van Bamiach naar Hosingen (Lux)

We hebben geslapen als een blok vannacht. Om 9:00 vertrekken we richting Luxemburg. Het gaat voortreffelijk, mooie wegen en helemaal niet druk. We schieten mooi op. Bij een tankstation ontmoeten we een Engelsman op de motor. Zijn bluetooth werkt niet meer en hij vraagt ons wat de beste route is naar Calais. Natuurlijk helpen we hem even. Een heel stuk verder zien we hem aan de snelweg weer kaartlezen. In Hosingen vinden we al snel de camping, het is een echte stadscamping, niet onze stijl, maar het is maar voor één nachtje. Het is wel een nette camping. We proberen mijn broer en schoonzus te bellen, maar krijgen de voicemail er voor. Gelukkig belt Nanne al snel terug. Ze komen eerst bij ons een bakje drinken. Hun kinderen vinden het maar vreemd zoals wij kamperen. Zij zijn alleen maar vakantiehuisjes gewend. Daarna gaan we naar hun vakantiepark en gaan met z'n allen uit eten. Het is heel gezellig. 's Avonds drinken we nog een flesje wijn voor de tent en morgen het laatste stukje naar huis.

25 juli - 487 km. - van Hosingen (Lux) naar huis

Ook de laatste nacht hebben we prima geslapen in onze tent. De tent is niet helemaal droog als we hem inpakken en hij is ook nog steeds vies van de bui bij Idro. Thuis maar drogen en schoonmaken. We ontbijten bij een tankstation waar we direct de motoren ook voltanken. We gaan eerst nog even naar Vianden om een pin-up speldje te scoren. De verzameling moet wel up to date blijven. In Vianden is het nog een dooie boel op maandagochtend, we besluiten om maar ergens aan de route koffie te drinken. In België zijn we weer toe aan een stop. We bestellen een grote koffie, dat zijn we zo gewend. De Belgen vatten dit heel letterlijk op en we krijgen ieder een halve liter koffie. Dat is een beetje te veel van het goede, we kunnen het dan ook niet op en laten de helft staan. Verder maar weer. In Nederland tanken we voor de laatste keer en na Zwolle hebben we onze laatste stop. Daar staat de spelersbus van Cambuur Leeuwarden met een bekende chauffeur: hij is van de Motorclub de Oneindige Horizon. Hij is vaak in Italië geweest en we staan even gezellig te kletsen. De lucht begint hoe langer hoe meer te betrekken . Vanochtend zijn we met een strakblauwe lucht vertrokken, in Nederland kwamen de eerste wolkjes en nu is het egaal grijs. Opschieten dus, want we willen het regenpak eigenlijk niet aantrekken. Helaas moet dit nog wel, even na Heerenveen begint het te regenen. Als we het pak goed en wel aan hebben is het weer droog, maar al snel begint het weer te regenen. Niet voor niets aangetrokken. Twee keer hebben we het regenpak nodig gehad, op de heenweg in Zwitserland en 30 km voor huis. Om 16:00 zijn we weer thuis van een hele mooie vakantie. We hebben ontzettend genoten en gelukkig zijn we zonder ongelukken weer thuis gekomen. In totaal hebben we zo'n 4800 km. gereden!

Home