Home | Spanje/Portugal | Belarus | Griekenland | Turkije | Amerika/Canada | Italie | Mnt Ventoux | koffers | schilderijen

Motorvakantie naar Spanje-Portugal – 2013

20 juli – 773 km. van huis tot Olivet

Vanmorgen zijn we om 7:00 uur vertrokken. Het is mooi reisweer, bewolkt maar droog. Eigenlijk vind ik het onderweg best wel koud. Als we bij Heerenveen zijn begint het te miezeren. We houden onze traditie in eer, altijd regen als we op vakantie gaan. Gelukkig blijft het deze keer bij miezeren en na Emmeloord is het droog. Het gaat mooi vlot, geen files. De eerste file krijgen we in Noord-Frankrijk wegens wegwerkzaamheden. Wij rijden er tussendoor. Bij Parijs is het zoals gewoonlijk ontzettend druk en warm. In een uur en een kwartier zijn we er doorheen. Na Orleans komen we om 15:50 uur aan bij de camping in Olivet. Bij de ingang hangt een bordje met ‘complet’. We vragen toch maar of er nog een plekje is, omdat wij een kleine tent hebben krijgen we nog een plekje. Het is een keurige camping aan het water. De tent staat zomaar en dan eerst een douche om het zweet er af spoelen. Na de douche traditiegetrouw een koud biertje en wat chips. We bestellen een pizza bij de pizzaboer die ’s avonds op de camping staat. Na het eten maken we kennis met onze (motor)buren en ze drinken een wijntje met ons. Het is een gezellige avond, we hebben het vakantiegevoel al helemaal te pakken, vooral omdat we heerlijk voor de tent kunnen zitten in korte broek. Vandaag is het kwik tot 30 °C gestegen, heerlijk.

21 juli – 556 km. van Olivet tot Salles

In een uurtje hebben we alles weer opgepakt vanochtend. Nog even een lekker croissantje eten op het terras en we gaan op weg richting Bordeaux. We rijden eerst een stukje tolweg en komen dan op de A20. Een lange mooie weg helemaal zonder tol. Het is heerlijk rustig op de weg en dat blijft de hele dag zo, wat een verschil met gisteren. Het laatse stuk voor Bordeaux is weer tol. Als we afrekenen zit er niemand in het hokje, we rijden samen onder de slagboom door, moeten ze de hokjes maar bemensen. Onder Bordeaux slaan we af naar Salles. We vinden een grote camping en we moeten even wachten op iemand die ons kan helpen. Ondertussen drinken we wat. Het duurt maar en het duurt maar, we gaan door naar de volgende camping. Als niemand het fatsoen heeft om ons te helpen, dan gaan wij weg. Na ong. 5 km vinden we nog een camping, heerlijk klein en rustig en het kost maar € 11,40, geen geld. Daar tegenover staat wel dat je niets kunt kopen, geen koud biertje, geen internet en morgenochtend geen brood. We zullen terug naar Salles moeten om daar wat te gaan eten. Gelukkig hebben we nog een halve liter water en wat chips. Kunnen we het uitzingen tot etenstijd. Onderweg hebben we een thermometer op 37 °C gezien, behoorlijk heet. In het dorp zoeken we een restaurant. We eten heerlijk en drinken er een wijntje bij met de bedoeling de fles met de rest mee te nemen. Na het afrekenen laten we de fles staan, helaas. Op de camping hebben we niets meer te drinken of te eten. Morgenochtend maar snel inpakken en dan naar de supermarkt.

22 juli – 505 km. van Salles tot Potes (noord-west Spanje)

Om 8:10 uur staan we al voor de supermarkt, is die pas open om 8:45 uur. Daar wachten we niet op, dan maar een benzinepomp met restaurant opzoeken. Die vinden we al snel en we ontbijten heerlijk en nemen nog een stokbrood mee voor onderweg en wat drinken. Het is wat mistig weer. Het is niet druk op de weg, maar wel om de haverklap tolpoortjes, dan weer 90 cent of 1,20. Het schiet niet echt op. In Spanje slingert de snelweg behoorlijk, mooie bochten, wordt de zijkant van de band ook weer eens gebruikt. In Bilbao verrijdt Ritske zich, we komen op de rondweg van de stad uit. Zodra het kan slaan we rechts af met de bedoeling om over de weg terug de andere kant op te rijden. Helaas lukt dit niet, de weghelften zijn gescheiden door grote betonnen blokken. Als we weer af kunnen slaan staat er ineens Santander op de borden en die richting moeten we op. Als we onderweg even stoppen om wat te drinken blijkt dat we precies goed rijden. We hebben genoeg van de snelweg, nog een klein stukje. Het laatste stuk slingert tussen de bergen door. In Potes vinden we een leuk plekje op de camping, het waait er behoorlijk maar de wind gaat vast ’s avonds wel liggen. Morgen maar eens naar Potes, het lijkt een leuk stadje toen we er doorheen reden.

23 juli – 59 km. naar Potes en Fuente Dé

Het is bewolkt, de besneeuwde toppen kunnen we niet meer zien. We gaan na het ontbijt eerst de berg was wegwerken. Dan een heerlijk bakje Italiaanse koffie. We besluiten om Potes maar eens te verkennen. Hier vinden we in één van de souvenirwinkeltjes een pin-speldje voor onze verzameling. Daarna rijden we richting Fuente Dé. De garmin wijst ons langs de camping omhoog. Helaas dit loopt dood. We komen wel bij de twee monumenten die we vanaf de camping kunnen zien. We kunnen geen foto maken van de camping omdat er teveel bomen voor staan. Via een andere weg komen we toch in Fuente Dé. Vanaf hier vertrekt een kabelbaan 800 m omhoog. Het einde van de kabel-baan kunnen we niet zien, de pieken liggen nog steeds in de wolken. We gaan maar niet omhoog, alleen mist zien is niet leuk. We kronkelen weer prachtig terug en zoeken eerst benzine en daarna gaan we boodschappen doen. We eten weer heerlijk op z’n campings. Het is wel koud met de wind die weer hard blaast. Als er morgen geen verbetering in het weer is gaan we overmorgen door naar Salamanca. Morgen willen we eerst nog een rondje om de Picos rijden.


Buizenradio's in Potes




2x uitzicht vanaf de camping.

24 juli – 207 km. rondje Picos

Hoera de zon schijnt, treffen wij het even om net vandaag een rondje om de Picos te gaan rijden. Als we wegrijden rijdt mijn motor heel raar, heel wiebelig. Op hetzelfde moment zegt Ritske dat ik een lekke band heb. Ik kan nog wel rijden, we rijden voorzichtig naar een benzine-station en pompen de band op. We vinden een spijker in de band, dit is de boosdoener. Honderd meter verderop is een bandengarage.
Ze doen een prop in de band en ze verzekeren me dat ik zo kan doorrijden. Poeh wat een opluchting. We beginnen iets later dan gepland aan de route. Het is een schitterende route met prachtige vergezichten. Op de parkeerplaats stoppen we om een paar foto’s te maken.
Hier staat nog een V-strom en een Ducati. Het zijn Spanjaarden en we kletsen wat met ze. Even later zien we een bekend gezicht, een Engelsman die we gisteren ook ontmoet hebben, hij heet David, stopt ook. Hij wil vandaag dezelfde route gaan rijden. Dat is toevallig. Een stukje verderop stoppen we om koffie te drinken, de Engelsman stopt hier ook weer en drinkt koffie met ons. We nodigen hem uit om vandaag met ons de route te rijden. Hij neemt hier dankbaar gebruik van. We genieten ontzettend van de route en op weer een prachtig uitzichtpunt gaan we picknicken. We delen onze picknick met David. Hij geniet van ons gezelschap. Aan het einde van de route wisselen we adressen uit. Als we in Engeland komen moeten we hem echt komen opzoeken. Als wij weer verder willen gaan nodigt hij ons uit om nog wat te gaan drinken in Potes. Doen we natuurlijk. In de supermarkt koop ik nog wat dingetjes voor het eten, waaronder een stukje kip. We moeten nu dus echt naar de camping, want de kip moet in de koeling. Kunnen we met goed fatsoen afscheid nemen. Op de camping waait het weer een halve storm. We moeten wachten tot de zon ondergaat voordat we kunnen koken. Als het morgen bewolkt is gaan we door naar Salamanca, als de zon schijnt blijven  we nog een dag.








 

25 juli – 50 km. naar de kabelbaan

De zon schijnt, we gaan naar Fuente Dé en dan met de kabelbaan omhoog. We hoeven maar 40 min te wachten, het is niet erg druk. In 5 min stijg je 800 m omhoog. Boven op de berg waait het vreselijk, de trui kan wel aan. Het uitzicht is magnifiek, blij dat we dit hebben gedaan.
We picknicken boven op de berg en wandelen nog wat rond. In Potes gaan we een drankje drinken op het terras en willen hierna boodschappen gaan doen. De winkels zijn ondertussen allemaal gesloten, dan maar op de camping kijken of daar nog wat eetbaars is. Op het terras op de camping drinken we een biertje. Vanavond gaan we daar ook eten.






26 juli – 348 km. van la Viorna naar Salamanca

Gisteravond het bericht gekregen dat heit na de zoveelste val in het ziekenhuis ligt, nu met een gebroken heup. Vandaag is hij geopereerd, hier hebben we nog geen uitslag van gekregen. Het is triest net nu wij op vakantie zijn. We worden door de familie op de hoogte gehouden. We kunnen er niets aan veranderen. We vertrekken van camping la Viorno, het is een prachtige camping, maar het waait er ’s middags vreselijk en het is er dan koud. We rijden door naar Salamanca. Eerst via een schitterende route, dan krijgen we een stuk snelweg. De camping vinden we al snel, maar die staat ons niet aan. Op naar de volgende, deze is goed. Het is een grote camping met een gigantisch toiletgebouw van 100m lang. Na het opzetten van de tent, een douche en een koud biertje gaan we met de bus naar de stad. Voor € 2,70 ben je in het centrum.

   


Kathedraal van Salamanca


27 juli – 0 km. dagje Salamanca

Lekker uitgeslapen vanochtend en de was gedaan. We nemen de bus naar Salamanca en bezichtigen de kathedraal wat een mooi ding. We kijken onze ogen uit. We lopen nog wat door de stad en zitten lekker op een terrasje. Vanuit de bus hebben we gezien dat ongeveer één km vanaf de camping allemaal stalletjes zijn met eten en drinken. Daar gaan we vanavond een hapje eten. We zitten nog te lezen als mensen (Tanja en Fred en hun kinderen Jelle en Sybe) van de camping, die we vanochtend in de bus hebben ontmoet, nodigen ons uit om mee te rijden naar een stierengevecht. Dat moeten we meemaken natuurlijk. De arena staat achter de eettentjes, precies waar we wilden gaan eten vanavond. Er staan een stuk of 30 jongens/mannen in de arena en er komt een jonge stier binnen. Ze dollen hier een kwartier mee en springen over de balustrade als de stier te dichtbij komt. Na een kwartier komt er een verse en iets grotere stier en weer gebeurt hetzelfde. Daarna nog een keer. Het is leuk om te zien omdat er niets met de stier gebeurt, die wordt alleen maar moe van het rennen en mag daarna weer uitrusten.
Na het gevecht gaan we bij de stalletjes wat eten en drinken. We kletsen gezellig met Tanja en Fred.
We hebben een hele leuke dag en avond gehad.





de 'arena', met muziek.

28 juli – 408 km. van Salamanca naar Casal Nova in Olalhas bij Hilma en Elly

We gaan vandaag naar mijn achternicht Hilma die een landgoed in Portugal heeft. Ze weet niet dat we komen, verrassing. Onderweg is het koud en in Portugal krijgen we voor het eerst regen. We trekken het regenpak aan en na een poosje weer uit. De lucht lijkt weer mooi. We rijden volgens de garmin naar een adres, maar zoals wel vaker in het buitenland klopt er niets van. Zoeken dus maar. We typen Olalhas in en dat ligt 16 km verderop. Daar weet niemand iets van het adres wat we hebben. We keren weer terug richting Tomar. Het heeft ondertussen gehoosd en de weg is bezaaid met rommel en kleine riviertjes. We stoppen even bij een café en vragen daar nog een keer. Nu weten ze het wel, ze kennen Hilma en Elly zelfs. Het is nog maar een klein stukje. Als we de motoren hebben geparkeerd komt er een jeep het terrein oprijden met Hilma en Elly erin. Ze hadden in hetzelfde café al gehoord dat wij eraan kwamen, de tamtam werkte weer eens snel. Hilma herkend mij eerst niet, maar als Ritske ‘Attema’ zegt gaat er een lichtje branden. We worden hartelijk ontvangen en gaan op hun terras zitten. Wij krijgen een tent aangeboden om te gebruiken, hoeven we onze eigen tent niet op te zetten, wat een service. Ze hebben een prachtig huis met twee appartementen, op het terrein staan nog drie caravans, een klein tentje en een bedoeïenen tent. Ze wonen hier schitterend met een prachtig uitzicht. Aangezien Hilma en Elly vandaag een vrije dag hebben gaan we in hetzelfde café eten. Om acht kunnen we terecht. Het duurt heel lang voordat we eten krijgen.



Van de quinta is er ook nog een Belgisch stel te eten en vanaf de tegenover liggende camping nog eens 7 gasten. Ze kunnen het nauwelijks aan. We krijgen pas om half tien eten. Ik heb het nationale gerecht met stokvis besteld, het is heerlijk. Na het eten kletsen we onder het genot van een glaasje wijn heerlijk bij met Hilma en Elly. Het is net of hebben we elkaar nog maar kort geleden gezien ipv 45 jaar geleden.

29 juli – 291 km. dagje Lissabon

Nu we zo dicht bij Lissabon zitten moeten we de stad natuurlijk ook bekijken. We rijden volgens de garmin naar het centrum. Wij zien eerst geen centrum en gaan eerst maar eens koffiedrinken. Dan zien we een hop on hop off bus op nog geen 100 mtr. Daarmee gaan een tour door de  stad maken. We stappen hier en daar uit en bekijken interessante punten, oa de rivier de Taag. Het is niet een hele oude stad.
In 1755 is er een grote aardbeving met tsunami geweest met wel 50.000 doden. De stad is toen helemaal weer opnieuw opgebouwd. We lopen nog door het winkelgedeelte en dan het laatste stuk terug naar de motor. Dat valt nog vies tegen, het is een heel eind lopen. We zijn toch mooi op tijd weer terug. Eerst een koud biertje en dan even douchen en om half acht gaan we met z’n allen eten bij Hilma en Elly. We eten Grieks, heerlijk. Hilma is een hele goede kok. We zitten met z’n 13en aan tafel, het is heel gezellig. Blij dat we hebben besloten op de quinta te gaan eten.








 

30 juli – 624 km. van Olalhas naar Burgos (Spanje)

We besluiten om weer richting het noorden te gaan ivm de toestand van heit. Ik vind het niet prettig dat we zo ver van Nederland zitten, je weet nooit wat er kan gebeuren. We gaan naar Burgos voor één nachtje en dan naar la Puebla de Roda, waar we al eerder hebben gestaan, in de Pyreneeën. Volgens Elly hoeven we niet te betalen voor de snelweg als buitenlanders. We zien wel of er nog een rekening thuis komt en dan is de boet maar € 3,50. Die gok nemen we. We hebben het ontzettend gezellig gehad bij Hilma en Elly. Ik koop nog wat eigengemaakte olijfolie en jam. Ze hebben 85 olijfbomen op hun landgoed staan en maken daar ieder jaar olijfolie van. De olie is echt heerlijk. Helaas kunnen we geen afscheid nemen van Hilma, die ligt nog te slapen. Elly brengt onze dank en knuffel over.

31 juli – 632 km. van Burgos naar ile d’Oléran in Frankrijk

Al weer inpakken en vandaag weer een dikke 600 km rijden. We gaan naar de camping la Campiere waar Hilbert en Jeltje staan. Het is weer snelweg happen, helaas. Als we weer bij een onbemand tolpoortje staan slaat mijn motor af en moet ik ineens vijf keer zoveel betalen. Ik moet betalen, want de slagboom gaat niet open, wat een ellende. Bij het volgende poortje heeft Ritske pech. Als hij het tolkaartje wil opruimen naast een vrachtwagen zet hij de jiffy niet goed uit en valt de motor. Net niet tegen de vrachtwagen aan. Samen met de chauffeur hijsen we de motor weer omhoog. De linker koffer is helemaal kapot. De chauffeur heeft van dat plastic bij zich waarmee pallets geseald worden. Hiermee omwikkelen we koffer. Het blijft allemaal goed zitten. Morgen maar repareren met ductape. Als we op de camping aankomen komt Hilbert ons al tegemoet met hun zoontje Martijn. Hij herkent ons ogenblikkelijk, wat leuk. We gaan snel tent opzetten en drinken dat een koud biertje bij Hilbert en Jeltje en Mark en Aaltje. We hebben geen eten bij ons en de camping heeft geen kampwinkel, we kunnen wel pizza bestellen. Mark heeft gekookt voor beide stellen en er is nog eten over. Dit mogen wij opeten, het smaakt prima. ’s Avonds doen we een spelletje met z’n zessen en het is gezellig.

1 augustus – 23 km. boodschappen gedaan en naar een wijnboer geweest

We hebben vanochtend uitgeslapen tot half tien. Best vermoeiend dus twee dagen achter elkaar rijden en steeds te verkassen. Maar we zijn nu wel veel dichter bij Nederland en dat vind ik een stuk rustiger gezien de toestand van heit. Na de was en de koffie gaan we boodschappen doen. Het is altijd leuk om in een vreemde winkel rond te struinen. ’s Middags gaan we met Hilbert en Jeltje en Martijn naar een wijnboer waar een rondleiding is.



Helaas spreekt de wijnboer met een behoorlijk accent, ik kan er weinig van verstaan. Achter ons vertaald een Fransman het in het Engels voor zijn vriend, wij luisteren mee en snappen zo nog iets van de rondleiding. We kopen nog een paar flessen wijn. ’s Avonds passen we op Martijn en Eline, Hilbert en Jeltje gaan met hun vrienden Mark en Aaltje uit eten.

2 augustus – 17 km. boodschappen gedaan en naar het strand

We doen vanochtend lekker rustig aan, boodschappen gedaan in E.LeClerc. Wat een drukke winkel, dan was de U marked van gisteren veel beter. ’s Middags lekker naar het strand geweest, het was heerlijk, niet te heet en niet te koud. Morgen gaan we richting Blois, vanaf daar kunnen we in één dag naar huis rijden. Hilbert en Jeltje zijn naar een oesterkwekerij geweest. Ze komen terug met 3 oesters die ik allemaal mag opeten. Ritske wil ze niet eten, die houdt er niet van. Ik vind dat ze prima smaken. ’s Avonds zitten we nog even gezellig bij Hilbert en Jeltje.




3 augustus – 367 km. van Ile d’Oléron naar Bracieux

Na het opruimen van de tent ontbijten we bij Hilbert en Jeltje, hoeven we zelf de spullen niet meer tevoorschijn te halen. We gaan zonder snelweg rijden en toeren lekker rustig richting Bracieux. Alhoewel, het is vreselijk druk om van het eiland af te komen, wat een verkeer. We doen een uur over dat kleine stukje. Daarna wordt het steeds rustiger. De laatste 100 km toeren we langs de Loire, heel mooi. Hier is ook een mooie camping met prachtig sanitair en grote plaatsen.

4 augustus – 196 km. boodschappen gedaan en rondje getoerd

Gelukkig zijn de supermarkten in Frankrijk zondagsochtends open. We gaan eerst boodschappen doen. In de schaduw drinken we een bakje koffie en zetten een route uit voor vanmiddag. Het is best mooi toeren hier, zeer landelijk door de graanvelden en zonnebloemen. We zitten even lekker op een terras. ’s Avonds koken we weer een lekker potje en zitten fijn voor de tent.

5 augustus - ??km. een kasteel bekeken

Het is prachtig weer en we besluiten om een tour te maken en een kasteel op de route te bekijken. Heb geen km stand ingevuld, die weet ik niet meer. Dit stukje schrijf ik pas in febr 2014. Dat komt zo: We genieten van de tour en de omgeving, en het château de Menetou-salon is leuk om te zien. Als we weer op de camping zijn, zien de weerberichten voor morgen er niet gunstig uit, en we besluiten dan ook, om na het eten in te pakken, en langs een toeristische route richting Parijs te rijden. We wilen dan in een hotel overnachten, en morgen naar huis rijden. Ik wil nu wel naar huis, omdat de toestand van mijn vader verslechterd. We hebben net de spullen op de motor geladen, als mijn broer belt, dat we nu toch naar huis moeten. We gaan direct afrekenen en vertrekken. We rijden helemaal door Parijs, anders komen we morgen in de ochtendspits terecht. Om 22.00 uur staan we bij een hotel ten noorden van Parijs. We moeten inchecken met een automaat, maar dat gaat prima.We krijgen een keurige kamer. Na een douche nemen we nog een glaasje wijn, die we bij ons hadden. Slapen wil nu toch niet direct. Het was best spannend om in het donker, in de drukte langs Parijs te rijden. http://www.chateau-menetou-salon.com/ 

6 augustus -?? Km. naar huis gereden.

We ontbijten met wat op de kamer staat: een stukje koek en een kopje thee. Daarna rijden we in één keer door naar Leeuwarden, naar het ziekenhuis.Heit is eigenlijk niet meer bij kennis, maar merkt toch dat wij terug van vakantie zijn. Vrijdagmiddag is heit overleden. De vakantie eindigde wat raar, maar we zijn blij dat we op tijd terug waren. We kijken niet met rare gevoelens terug op deze vakantie, we halen de mooie momenten naar voren. Het was goed.

Home